okulu çok özlediiimmmmmmmm

Başlıktanda anlaşıldığı gibi ben okulu çok özledimm..Nedense her yıl bana tatiller kısa gelirken bu yıl tatil baya uzun gelmeye başladı.Dağ başındaki okulumu okulun öğrencimsi ayılarını ve diğer çeşit insanları bilem özledim yahu:) tabi hoca kılığındaki tipleri de unutmayalım.Ama onlar olsada yokmuş sayıyoruz genelde:) Ama en çok özlediğim şeyse arkadaşlarla çimlere uzanıp sohbet etmek, gülüşmek...Tabi sınavları özlediğimi söyleyemem ama sınav zamanında arkadaşlarda toplaşıp sabahlara kadar kikirdeye kikirdeye ders çalışmayı özledim.o sohbetlerin sınavlara ne kadar faydasının olduğu kesin. bi de bu ev de geçen zamanların gün geçtikçe daha da uzamaya başlaması can sıkıntımı daha da artırmaya başladı.Kendimi de bu konuda suçluyorum aslında çünkü yazın yapılacak o kadar çok şey olmasına rağmen ben evde tembellik yapmayı tercih ettim ve sonunda bu tembellikten çok sıkıldım..şimdiden gelecek yaz için o kadar çok planım varki zaman yetmio adeta:P e öle oluo zaten ..plan yap ve uygulama en güzeli...bu yıl ki derslere biraz katkısı olur diye yeni bir kitaba başladım ismi Zaman Yönetimi.isminden de anlaşıldığı gibi kitap planların öneminden bahsedio hem de bana. benim yaptığım belli planla ve uygulama :) kitaba dönersk kitap daha çok iş yerinde çalışanların verimini artırmayı ve bunu yaparken zamanımızı daha az nası harcarız sorularına cevap veriyor ve kitabın bize faydası ise bu zaman yönetimini günlük hayatımıza da uygulayarak daha çok kendimize vakit ayırabilmemizi sağlıyor. Ya aslında böle kitaplara gerek yoktur günlük hayatta plan yaparken ama kişisel gelişim için gerekli napalım elimiz mahkumm okucaz:).....

BİR FOTOĞRAFA

Karşımdasın işte...

Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.

Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.

Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.

Tıkandığım o an,

Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,

Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.

Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.

Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.

Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,

bitti artık hepsi...

Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.

Bakış açım belli oldu yine.

Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.

Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.

Dağlara çarptım her esişimde.

Yollara küfrettim her gidişinde.

Demiştim sana hatırlarsan:

“Önemli olan ‘zamana bırakmak' değil,

‘zamanla bırakmamak'tir..”

Şimdi bana, geçen o zamanın

Unutulmaz sancısı kalır

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?

Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim... ‘'

NAZIM HİKMET

bir arkadaş maille atmış bu fotoyu bana .gerçekten de ilginç olmuş deilmi:D
yanlış anlaşılmasın ama bu resmi çekse ne olucakki sanki..ama yine de beğendim doğrusu:D

doğum günümden kalma fotolar...pastam:D

o gün benim için en güzel hediye sevdigiydi..bunu bana veren tüm herkezi çok seviyorumm....

bu arada pastamda küçük brovniler gibi çıkmış resimde..(hehe)...küçük deell:p

işte öle bir şey

bugün kimse telefonumu aramayınca anladım ki gerçekten bitmiş bişeyler var hayatımda..

hep yalnızlıktan bahsedip duruyorum belki ama ben gerçekten yalnızım sen olmayınca...ama gerçekten yapabileceğim hiç bişey yok inan buna...ben bitirdim bazı şeyleri güzel duyguları, yaşanmış anıları, geleceği ... herşeyi.ben bitirdim başlıcak güzel günleri, yeni hayatları..
sende haklısın artık uzak kalmakla tüm bu olanlara tüm bu yaşananlara..senin de dediğin gibi hayat devam ediyo ve yaşamaya değer.sen alışmışsın artık bu duruma ama bak ben hala alışamadım alışamıyorum da..alıştığımı sanıp kendimi kandırıyorum bi gün, bi gün sen aklıma geliyosun yine başlıyorum anılarda yaşamaya, hayattan kendimi soyutlamaya..şimdi o kadar kopuk yaşıyorumki hayattan hiç bir şeyin eskisi gibi tadı yok sensiz.en sevdiğim parfümümü bile sıkmaz oldum artık.. ama ben o kadar alışmıştım ki senli bi hayata ama artık bu alışkanlığımdan vageçmek zorundayım elimde olmadan. sen mutlusun ve bende senin mutlu olduğu bilerek yaşıcam artık..hep hakettiğin gibi yaşarsın umarımm..

...kaplıca işkencesii...

tatil tatil derken onu da bi şekilde bitirmiş bulunmaktayız..
tatil denince akla ilk sessizlik sakinlik huzur gelir(ya da sadece bana öle gelir).ama ben bu umutlarla tatile başlamıştım ki başta annem saolsun diğer oyuncuları saymıcam bütün tatilimi berbat ettiler... tatile apartman kanalizasyonunu ve evin kırık fayanslarını yenilemekle başlayarak işkencenin açılışını yapmış bulunduk..apartman kanalizasyonu bitti bi şekilde ama ewdeki kırık fayanslar biticek durumda deillerdi..bizde mecburen yeni fayans döşetmekle işe başladık ama keşke başlamasaydık..günler süren bu fayans değiştirme işi ve ustaların yavaşlığı ve bu konudaki aptal fikirleri bizi çileden çıkarmaya yetti diyebilirm..sonunda biten fayans işi bize baya bi pahalıya patladı ama..
gelelim ikinci tatil işkencemizeç: kaplıcalara gitme fikri...
bu fikrin kimden çıktığı önemli deil..önemli olan tatilin bi kısmının zorla ele geçirilmesi ve zorla kaplıcaya gidip yazın ortasında sıcak suda haşlanmaya ve dağ havasında grip olmaya başlanması..sıcak sudan nefret ederim ama gittik işte..haşlama olduk geldik..
geri kalan tüm işkenceler devam etmekte..tatil bitince okul açılınca hiç hızını kaybetmeden aynen devam:P :)